Kelp

Kelp is een van die zeldzame ingrediënten die doorgaans wat ondergewaardeerd worden, terwijl ze eigenlijk heel veel te bieden hebben. Waarom...? Lees gerust even verder...

  • Kelp (zeewier) is simpelweg één van de rijkste natuurproducten die we kennen. Het levert géén bulk aan eiwitten of vetten, maar wel een indrukwekkende lijst aan vitamines, mineralen, sporenelementen, jodium, foliumzuur, essentiële aminozuren en belangrijke omega vetzuren. Te veel om op te noemen. Je zou Kelp het beste kunnen samenvatten als een soort ultieme "zeegroente"; gezond voor mens en dier!
  • Kelp kent een vrij eenvoudig productieproces. Het wordt verkregen door zeewier in te drogen en te vermalen... direct en puur natuur. 
  • Kelp is ons inziens met name zo’n interessant product, omdat de karper de meerwaarde van “gezond voedsel” ook daadwerkelijk weet te waarderen. Met name op de langere termijn. Hij vind smaak erg belangrijk, maar zijn gezondheid en dus voedsel-kwaliteit staat op nr. 1. Het is een van de drie primaire levensbehoeften (Voedsel, Veiligheid en Voortplanting). En wetende dat de karper zijn voedsel kan analyseren tijdens het proeven/ruiken tot het niveau van de macro- en micro-nutriënten (ook als hij het aas nog niet in zijn bek heeft!), is dat geen onbelangrijk gegeven...
Verspreidingsgebied van Kelp


  • Kelp is dus niet zomaar een zeewier. Kelp is in feite een superfood! Kijk maar eens naar de vele voordelen als je ze op een rijtje zet:
  1. Helpt het lichaam “ontgiften”.
  2. Verbetert het immuunsysteem.
  3. Werkt aan een sneller herstel en regeneratie.
  4. Zorgt voor balans in de hormoonhuishouding. 
  5. Geeft energie en ondersteund het uithoudingsvermogen.
  6. Verbetert de werking van het spijsvertering- en afvoersysteem.
  7. Versterkt de botten.
  8. Is ziekte- en ontstekingsremmend.
  9. Geeft een betere "zuurbalans" in het lichaam.
  10. Idem v.w.b. de bloed-spiegel.
  11. Enzovoort...
  • Kelp werkt waarschijnlijk daarom ook zo goed in een winteraas. Dat zijn namelijk die momenten waarop de karper wel wat extra hulp (gezondheid) kan gebruiken. Maar wat ons betreft is het in de basis voor elk recept wel een waardevol ingrediënt.

Weetje 1: Zeewier is eigenlijk een alg; een mariene macro alg. De term algen wordt gebruikt om een grote, gevarieerde en heterogene groep organismen te omschrijven. Net als planten zijn algen fotosynthetiserend en wordt lichtenergie gebruikt om koolstofdioxide om te zetten in koolhydraten, zoals glucose. Algen zijn samen met de regenwouden verantwoordelijk voor een groot deel van de zuurstofvoorziening op aarde. Er zijn momenteel ongeveer 35.000 soorten algen bekend; de helft hiervan groeit in het water, de andere helft op het land. Er bestaan zowel zoet- als zoutwateralgen. Zeewier (of de mariene alg dus) groeit in zout water.

Weetje 2: Er zijn vele honderden soorten zeewier. Vele subgroepen en nog veel meer ondersoorten. Kelp is een van die soorten, of liever gezegd een subgroep van het zeewier. In deze subgroep zijn ook weer heel veel verschillende soorten kelp te vinden. Daarbij is kelp de grootste soort zeewier. Ze zijn in staat om gigantische onderwaterbossen te vormen waar dieren en andere planten een “veilige” thuishaven vinden. Eén van de soorten kelp, de Bull Kelp of Ribbon Kelp, kan wel tot 36 meter hoog worden. Het Blaaswier komt wel tot 50 meter hoogte. De groeisnelheid is indrukwekkend: 30 tot 50 centimeter per dag! Eén zo’n streng weegt al gauw zo’n honderd kilo...

Weetje 3: Kelp (of wier) is niet alleen voor zowel mensen als dieren een belangrijk voedingsmiddel. Het biedt ook ruimte aan tal van organismen. Denk daarbij aan mosselen, borstelwormen, slakken, kreeften, plankton, benthische ongewervelden, micro-organismen, enzovoort. Die op hun beurt weer als voedingsbron dienen voor grotere dieren. Op de kelp zelf (bij voorkeur op de grote bladeren) leven epifyten en zeeanemonen. De zeebodem onder de kelp is vaak bezaaid met sponzen en mosdiertjes. In de middenbouw zwemmen talrijke vissen van verschillende afmetingen. Vooral de reuzenkelp biedt beschutting en nestplaats voor vele zeebewoners. Soorten die op hun beurt weer jagers aantrekken als de blauwe haai, de grote geelstaart en de maanvis. Dolfijnen zijn spelend met stukken ronddrijvend kelp waargenomen waarbij zij de wouden als schuilplaats gebruiken. Zo ook de walvissen die zich met plankton voeden en roggen die tussen het kelp naar prooien zoeken. Op hun beurt jagen zeevogels zoals de aalscholver op vissen in de kelpbossen... Kortom: de wier-wouden functioneren als een episch centrum van het zee-leven op aarde.

Belangrijk: Kelp kent dus prachtige en praktische eigenschappen. Een ervan is dat het voor een wat grove(re), open structuur zorgt van je boilie. Zo ook wat “crunch” geeft door de hardere stukjes in het “granulaat”. Vaak wordt daarbij vermeldt dat daardoor flavours en dergelijke makkelijker uitlekken. Dit is slechts deels waar. Dat het de huid van de boilie niet dicht zet helpt natuurlijk altijd, maar kan geenszins voorkomen dat andere ingrediënten de huid sluiten. M.a.w. als je recept voorzien is van ingrediënten die de huid dichtzetten of je kookt/stoomt hem te lang, zal het toevoegen van Kelp dit effect nooit verhelpen... Die grovere structuur verbetert dus niet perse het oplossend en/of uitwasemend vermogen van je boilie, dit is mede afhankelijk van de overige ingrediënten! 

Dosering: Wij zijn van mening dat Kelp per definitie een goede aanvulling is op de meeste boilie-recepten. Dat wil echter niet zeggen dat je er ook veel van in moet stoppen. Wij hanteren een maximum van 10%, maar hebben dit eerlijk gezegd nog nooit toegepast. Meestal bewegen wij ons zo tussen de 2 en 5%. Afhankelijk van de andere ingrediënten en de context waarin we vissen... waaronder de seizoens-omstandigheden.

Tip: Gebruik de gemalen Kelp ook eens als additief in je grondvoer. Je kunt in dat geval best de hoeveelheden wat omhoog schroeven; meer dan gebruikelijk is in je boilie-mix... (max. 20%). 

De Kelp-wouden bieden een veilige haven en functioneren als episch centrum voor tal van zee-leven op aarde.