Veranderend perspectief

Ik zit ’s ochtends, begin januari 2015, bij een vaal zonnetje te koukleumen aan de waterkant. Een reiger heeft zich tot aan het uiterste topje van een boom gemanoeuvreerd. Merkwaardig… meestal staan ze met beide benen op de grond. Tot ik mij realiseer dat alle lijnen zijn vastgevroren! Tja, voor een reiger is ijs als een “deksel op de snoeppot”, dus heeft de waterkant hem weinig te bieden. Vandaar dat hij een ander perspectief zoekt, misschien ligt het elders open?!

Zie voor het vervolg het artikel.